Een woord van onze architect

havenhus_harlingen_hetproject_omgeving2

02 nov Een woord van onze architect

’t Havenhûs is niet zomaar een ontwikkeling. Lees hieronder hoe Penta Architecten is gekomen tot het huidige ontwerp en hoe deze ontwikkeling onderdeel uitmaakt van de omgeving.

Het noordelijke deel van de Havenweg in Harlingen grenst aan de in 1889 aangelegde Willemshaven. Deze haven was via de trein aangesloten op de rest van Nederland, en langzaam ontstond er een grote bedrijvigheid. Er werd in stappen een flink rangeerterrein aangebracht en er werden hier aan de rand van de binnenstad allerlei pakhuizen gebouwd.

In de tweede helft van de 20e eeuw is de bedrijvigheid langzaam verplaatst naar de nieuwe industriehavens ten noorden van Harlingen. De Willemshaven en het Dok worden nu voor een groot deel gebruikt voor de bruine zeilvloot. Een paar jaar geleden is de zeewering tussen de Willemshaven en de binnenstad op deltahoogte gebracht middels een fraaie met basalt beklede keermuur. Hier overheen loopt een wandelpromenade die erg populair is geworden bij wandelaars. De openbare ruimte aan de Havenweg is prachtig heringericht tot een ontspannen brede zone met flink wat plaats voor groen.

“Het gebouw is zo ontworpen dat er in beeld aansluiting wordt gezocht bij de bebouwing van vroeger.”

De locatie aan de Havenweg is een aantal jaren geleden vrijgekomen door de sloop van een aantal in verval geraakte bedrijfspanden. Het gebouw met de 12 appartementen die nu is ontwikkeld is zo ontworpen dat er in beeld aansluiting wordt gezocht bij de bebouwing die er vroeger op deze plek stond; stoere eind 19e,begin 20e eeuwse industriële metselwerkarchitectuur met penanten, banden en lijsten. Dat is gedaan door een rij stoere zware metselwerk penanten te maken waar in de horizontale lijn stevige gekleurde betonnen banden doorheen lopen. De balkons zijn deels naar binnen geplaatst voor beschutting en privacy, en voor een klein deel steken ze naar voren.
Door dit verschil in diepte van de kozijnen ontstaan er als het ware twee 4-laag hoge middenassen waardoor het gebouw opgebouwd lijkt te zijn uit twee identieke delen. Tussen deze twee ‘middentorens’ bevinden zich op de 3e verdieping twee penthouses die als een dakopbouw zijn vormgegeven.
Door het stoere samenspel van stevige horizontale en verticale gevelonderdelen ontstaat er op een moderne manier een historisch pakhuisachtige sfeer die perfect past op deze bijzondere plek.

Qua plattegronden is alles langzaam uitgekristalliseerd tot een heldere compacte opzet. De middelste appartementen oriënteren zich met twee stramienen volledig naar het westen, waar de eindappartementen ook op de oostzijde gericht zijn. Alle woonkamers hebben een royale woonbreedte van 5 meter richting het westen met naar keuze het balkon in het verlengde ervan of er naast gelegen.